Krzysztof albo sybaryta
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Krzysztof albo sybaryta |
Pochodzenie | Charaktery |
Data wydania | 1922 |
Wydawnictwo | Towarzystwo Wydawnicze »Ignis« |
Druk | Drukarnia Narodowa w Krakowie |
Miejsce wyd. | Warszawa |
Źródło | Skany na Wikisource |
Inne | Cały zbiór |
Indeks stron |
Krzysztof wskutek życia niepracowitego i lekkomyślnego popadł w nędzę, ale zachował dumę hidalga, jest arystokratą i ludziom gorzej urodzonym podaje dłoń tylko przez rękawiczkę. Brzydzi się tłumem i gminnością duszy, mówi cicho, uprzejmie i dowcipnie. Jest ulubionym towarzyszem młodych, wykwintnych ludzi. Nie ma nigdy złego humoru i nie popełnia błędów. [ 25 ]
Ponieważ nic nie posiada i nic nie zarabia, niektórzy nie mogą zrozumieć, z czego żyje. Krzysztof uprzyjmie tłomaczy to w ten sposób, że w czasach pomyślności był oszczędny i teraz wydaje owe sumy zaoszczędzone. »Kierowałem się zawsze tą dewizą — mówi ów utracjusz, — że: pens do pensa, zbierze się gwineja«.
Nigdy nawet nie był za granicą, niemniej wiadome mu są obyczaje wszystkich stolic świata. Zna się na najbardziej wyszukanych kobietach, chociaż dostępne mu są tylko męty miejskie. O żadnej kobiecie nie wyraża się bez szacunku i wszystkie w oczach jego są damami.
Nie lubi słowian i wschodu, jest patrjotą angielskim, zna ciekawe plotki z dziejów Wielkiej Brytanji, studjuje żywot Brummela i Wilde’a. Szanuje wszystkie przesądy.
— Jeżeli zyskamy niepodległość, będziemy mieli swoją policję, swój rząd i swoje wojsko, to ja się przenoszę do Europy.
Tak, jak Platon nie mógł wyobrazić sobie [ 26 ]państwa bez niewolników, tak Krzysztof sądzi, że konieczni są jacyś cudzoziemcy, aby spełniać gminne i niesmaczne zadanie rządzenia krajem.
![]() |
This work is in the public domain in countries where the copyright term is the author's life plus 70 years or less. See Copyright.
|