Jump to content

Le Pelegrinage de Christiano/10

From Wikisource

10. Le casa del Interprete

[edit]

.1 Inde ille procedeva usque ille perveniva al Casa del Interprete, a ubi ille colpava, reiteratemente. Finalmente alcuno superveniva al porta e demandava qui esseva ibi.

Christiano: "Senior, io es un viagiator le qual esseva commandate per un cognoscente de venir apud le bon homine qui habita in iste Casa pro mi proprie profito: ergo io volerea ben parlar con le patrono de iste Casa!.

.2 Assi le homine vadeva appellar le patrono del Casa, le qual depost adiva a Christiano e le demandava le ration de su venita. Christiano: "Senior, io veniva ab le Citate del Destruction e io me dirige al Monte Sion. Le homine que io incontrava apud le Porta me consiliava de venir justo hic pro que vos <196> ille me diceva <196> es habile a monstrar me cosas excellente le quales poterea adjuvar me durante mi viage.

(Le prime figura)

.3 Interprete: "Entra, e io te monstrara lo que es profitabile pro te. Assi ille commandava a su servitor de accender le Candela e exhortava Christiano a sequer le. Assi illes perveniva a un camera private ubi ille precava su servitor de aperir un porta, lo que ille presto faceva. Ultra le porta Christiano videva, pendite al pariete, le pictura de un homine multo grave. Ecce como illo esseva: ille habeva su oculos levate al Celo, in su manos le melior inter le libros, le lege del veritate esseva scripte sur su labios e le mundo esseva post su dorso. Ille habeva le aere de un persona qui velle supplicar le homines e un corona de auro esseva suspendite sur su capite.

.4 Christiano: "Que significa isto?. Interprete: "Le homine del qual isto es le portrait es uno inter mille. Ille pote generar filios [1 Cor 4:15], parturir filios [Gal 4:19] e ille ipse allactar les quando illes es nate. Le facto que su oculos es levate al Celo, le melior inter le libros in su manos e le lege del veritate scripte sur su labios significa que su function es de inseniar e explicar al peccatores cosas obscur: pro isto tu le vide alsi como si ille velle supplicar le homines. Tu vide le Mundo post ille e un corona suspendite sur su capite. Isto significa que ille, in dispreciar le cosas presente pro le amor que ille ha in servir su Patron, ille es secur de reciper in le mundo a venir le recompensa del gloria.

.5 Ora io te monstrava primo iste pictura, proque le homine representate hic es le sol homine al qual le Senior de iste Placia permitteva devenir tu guida per tote le placias difficile que tu velle incontrar durante le cammino. Ergo presta multe attention a lo que io te monstrava e retene ben in tu mente lo que tu videva, a fin que tu pote recognoscer como mentitores illes qui simula dar te bon consilios ma qui, in vice, solmente te adressa al morte.

(Le secunde figura)

.6 Inde ille prendeva le mano de Christiano, e le conduceva a in un salon multo grande, plen de pulvere, proque illo nunquam esseva scopate. Ibi Interprete, post haber examinate le loco un poco, commandava su servitor de scopar. Ora, quando ille comenciava scopar, le pulvere volava tanto abundantemente in le aere que Christiano quasi suffocava. Pois Interprete diceva a un senioretta qui se teneva preste: "Apporta aqua e asperge le camera. Facite isto le camera esseva scopate, e con placer.

.7 Christiano: "Que significa isto?

Interprete: "Iste salon es le corde del homine qui nunquam esseva sanctificate per le dulce gratia del Evangelio. Ille pulvere es le peccato original e le corruption interior que pollueva le integre homine. Ille qui primo comencia scopar es le Lege, ma illa qui apportava aqua e lo aspergeva es le Evangelio.

.8 Tu ben experiva que quando le prime comenciava scopar le aere se reimpleva de pulvere e non poteva esser mundate, al contrario, tu quasi suffocava: isto es pro demonstrar te que le Lege, in vice de purificar le corde (per su obra) e le peccato, lo reanima, lo reinfortia e lo augmenta in le anima, etiam si on discoperi lo, proque illo non da a nos le poter de subjugar lo [Rom 7:6; 1 Cor 15:56; Rom 5:20].

.9 Tu pois videva le senioretta asperger le camera con aqua, depost illo esseva mesmo scopate con placer. Isto es pro demonstrar te que quando le Evangelio entra in le corde con su influentia dulce e preciose, como le senioretta aspergeva le pulvere del pavimento con aqua, assi es le peccato vincite e subjugate. Le anima es ergo purificate per le fide in illo e, in consequentia de isto, rendite apte a devenir habitation del rege de Gloria [Joh 14:2,29; 15:3; Eph 5:26; Act 15:9; Romanos 16:25,26; Joh 15:13].

(Le tertie figura)

.10 In ultra, in mi sonio, io videva que Interprete conduceva Christiano in un cubiculo, ubi duo infantes sedeva, cata uno sur le proprie sede. Le nomine del plus ancian esseva Haste e del altere Patientia. Haste pareva esser multo discontente, ma Patientia esseva multo quiete.

.11 Assi Christiano demandava: "Proque Haste es tanto discontente?. Interprete respondeva: "Lor governante les promitteva dar les cosas excellente al comencio del anno proxime, ma ille los vole nunc, durante que Patientia es preste a attender.

.12 Inde io videva que un homine se presentava a Haste e le portava un sacco de tresores e los effundeva a su pedes. Ille los prendeva con gaudio e mesmo derideva Patientia. Io reguardava un poco, e ecce ille ruinava toto e non le remaneva que vetule pannellos.

.13 Christiano: "Per favor, expone me iste subjecto plus plenmente. Interprete: "Iste duo pueros es figuras: Haste de iste mundo, e Patientia del mundo a venir. Haste obtene toto tosto, iste anno, illo es, in iste mundo. Assi es le homines de iste mundo: illes vole obtener tote le cosas excellente tosto e illes non pote attender usque le proxime anno, illo es usque al proxime mundo. Ille proverbio: `Un ave in le mano es melio que duo in le arbustos' ha pro illes major autoritate que tote le divin testimonios super le benes del mundo a venir. Ma, como tu videva que ille ruinava rapidemente toto e non le remaneva que vetule pannellos, assi essera con tote le homines simile al fin del mundo.

.14 Christiano: "Nunc io vide que Patientia possede le melior sapientia, e pro multe rationes. (a) proque ille sape attender le cosas melior, (b) proque al fin ille obtenera le gloria, durante que le altere solmente vetule pannellos.

Interprete: "Tu pote adder mesmo un altere ration: le gloria del proxime mundo nunquam se consume durante que illo de iste mundo tosto evanesce. Ergo Haste non habeva ration in derider Patientia proque iste ultime solmente obteneva tresores inevanescente.

.15 Le primo debe lassar spatio al ultimo, proque le ultimo debe haber tempore pro venir. Solmente le ultimo non debe lassar ulterior spatio a alcuno nam il non ha alteros a succeder. Ergo ille qui obteneva su portion primo debe haber tempore pro dispender lo, ma ille qui ha ultimo su portion, lo debera haber pro semper. Pro isto il es scripte del homine ric: `In tu vita tu recipeva le cosas melior e similemente Lazaro le cosas pejor. Nunc tamen ille es confortate e tu tormentate [Lc 16:19-31].

.16 Christiano: "Alora io comprende que il non es sage concupiscer le cosas presente, ma plus tosto attender le cosas a venir. Interprete: "Tu dice le veritate, proque `le cosas visibile es temporal e le cosas invisibile es eterne' [2 Cor 4:18].

.17 Quanquam tamen le cosas es assi, nam le cosas presente e nostre desiro carnal es si proxime le un al altere e, similemente, le cosas a venir e nostre concupiscentia tanto estranie le un al altere, on pote comprender como il pote haber inter le primos tante amicitate e inter le ultimos un si continuate distantia [Rom 7:18].

(Le quarte figura)

.18 Pois io videva in mi sonio que Interprete conduceva Christiano in un placia ubi il habeva un foco que ardeva contra un pariete, e un homine semper presente qui cercava de extinguer lo projectante multe aqua, e le foco nonobstante isto ardeva semper plus alte e calide.

.19 Christiano assi demandava: "Que significa isto?. Interprete respondeva: "Le foco es le obra del gratia in le corde human. Ille qui projecta aqua sur illo in le desperate tentativa de extinguer lo es le Diabolo. Tu vide que in vice de extinguer se, illo arde semper plus forte, e il ha un ration.

.20 Dicite isto Interprete conduceva Christiano a detra le muro, ubi ille videva un homine con un vaso in su mano, del qual secretemente ille versava oleo in le foco.

.21 Christiano: "Que significa isto?.

Interprete: "Ille es Christo, qui continuemente, con le oleo del gratia conserva le opera jam comenciate in le corde per le qual, nonobstante le boycottage del Diabolo, su animas se proba semper plus gratiose [2 Cor 12:9]. In ultra le facto que le homine sta post un pariete te insenia que subinde il es difficile pro le temptato vider como le obra del gratia se conserva in le anima.

(Le quinte figura)

.22 Io videva alsi que Interprete le conduceva de novo per le mano a in un agradabile placia ubi il habeva un edificio pompose, belle al reguardo. Quando Christiano le videva, ille esseva multo delectate. Alcun personas vestite de auro camminava sur le terrassa de iste edificio. Inde Christiano diceva: "Pote nos entrar ibi?.

.23 Alora Interprete le conduceva verso le porta del palatio e ecce, al porta stava un grande compania de homines desirose de entrar, ma illes non hardiva facer lo.

.24 Ibi, a poc distantia del porta, sedeva a un scriptorio anque un homine con un libro, un penna e un tintiera. Ille esseva ibi pro inscriber le nomine del personas qui entrava.

.25 Ille videva alsi que in le entrata stava alcun homines armate a guardar lo, decise facer tote le mal que illes poterea facer al personas qui voleva entrar.

.26 Christiano esseva meraviliate a vider isto: finalmente, quando le pavor habeva repulse tote le supervenientes, Christiano videva un homine de aspecto multo valente qui diceva al homine qui esseva preste a scriber: "Senior, vole ben inscriber mi nomine.

.27 Facite isto, le homine disvainava su daga, se imponeva un casco sur le capite e se precipitava al porta contra le homines armate. Iste homines, irrumpeva contra ille con fortia mortal, nostre homine, tamen, minime discoragiate, comenciava ferocemente a batter colpos de daga.

.28 Assi, post haber date e recipite multe vulneres, ille successava a aperir se le via inter illes qui cercava de tener le foras, e ille fortiava le passo a in le palatio. Tosto ille audiva un voce agradabile que perveniva del personas qui esseva intra, mesmo del tres personas qui camminava sur le terrassa, e que diceva: "Entra, entra, e tu ganiara Gloria Eterne. Assi ille entrava e esseva revestite per vestimentos simile a illes.

.29 Alora Christiano surrideva e diceva: "Io pensa de saper le significato de isto. "Ora, diceva Christiano, "lassa que io vade via. "No, per favor remane, diceva Interprete, "usque io te monstrara alco de plus e, post isto, tu potera prosequer tu cammino.

(Le sexte figura)

.30 Assi ille de novo le conduceva per mano in un camera multo obscur, ubi stava un homine recluse in un cavia de ferro. Le homine pareva multo triste. Ille sedeva con le oculos reguardante a basso, le manos plicate insimul e ille suspirava con corde abattite.

.31 E Christiano diceva: "Que significa isto? ma Interprete le exhortava a parlar directemente con ille homine.

.32 Alora Christiano diceva: "Qui es tu?. Le homine respondeva: "Io es lo que io un vice non esseva.

Christiano: "E que esseva tu un vice?.

.33 Le homine diceva: "Un vice io esseva un persona multo religiose qui semper compliva su deberes e io satisfaceva le alteres e super toto me mesme. Un vice io pensava de esser certo apte pro le Citate Celeste e io mesmo habeva multe gaudio in pensar que io haberea vadite ibi [Lc 8:13].

.34 Christiano: "Isto es bon, ma ubi es tu nunc?. Homine: "Io es nunc un homine in desperation e isto es proque mi corde es in un prision tanto terribile como illo que claude mi corpore. Io non pote exir de illo, no io nunc non lo pote!.

.35 Christiano: "Como il eveniva, ergo, que tu esseva claudite in iste cavia?. Homine: "Io cessava de vigilar e de esser sobrie: io abandonava le bridas que esseva sur mi collo e consentiva a mi desiros; io peccava contra le lumine del Parola e del bonitate de Deo: Io contristava le Spirito, e Ille me lassava. Io temptava le Diabolo e ille veniva a me. Io irasceva Deo e Ille me lassava. Io indurava mi corde assi que io non pote repentir me.

.36 Inde Christiano diceva a Interprete: "Ma, esque il ha alcun sperantia pro un homine como iste?. "Demanda lo a ille, Interprete diceva. Assi Christiano le demandava: "Esque tu non ha le sperantia de exir de iste cavia?. Homine: "No, nulle.

.37 Christiano: "Proque? Le Filio del Benedicte es multo pietose.

Homine: "Io le ha crucifixe de novo. Io dispreciava su justitia, io reputava su sanguine un cosa profan, io dispreciava su spirito de gratia: ergo io me claudeva foras de tote le promissas. Nunc io remane solmente con menacias, horribile menacias, espaventose menacias de certe judicios e ardente indignation, le quales devorara me como un adversario [Heb 6:7; Lc 19:14; Heb 10:28,29].

.38 Christiano: "Que portava te a iste condition?. Homine: "Le desiros libidinose, le placeres e le profitos de iste mundo, in le gaudimento del quales io me abandonava. Hodie, tamen, cata uno de ille cosas me morde e rode como un verme ardente.

.39 Christiano: "Ma proque tu non pote facer repententia e conversion?. Homine: "Deo me denegava le repententia. Su parola non me da alcun incoragiamento a creder. Si, Ille mesme me claudeva in iste cavia de ferro, ni pote liberar me alcun homine sur le terra. O eternitate! O eternitate! Como luctara io con le miseria que io debera incontrar per le eternitate?.

.40 Interprete: "Rememora le miseria de iste homine, e rende lo un perenne reprimenda pro te. Christiano: "Ben, isto es espaventose. Que Deo me adjuta a vigilar e a esser sobrie. Io preca que io semper potera evitar le causa del miseria de iste homine. Senior, esque il non es nunc le tempore pro me de prosequer mi cammino?.

.41 Interprete: "Procrastina ancora un poco e io te monstrara un ultime figura, alora tu potera prosequer tu cammino.

(Le septime figura)

.42 Alora ille prendeva ancora Christiano per mano e le conduceva in un camera, ubi il habeva un homine qui se levava del lecto. Quando ille tamen se vestiva ille comenciava a tremular. Alora diceva Christiano: "Proque iste homine tremula assi?.

.43 Alora Interprete exhortava le homine a dicer lo a Christiano, e le homine diceva: "Iste nocte io dormiva e soniava. In mi sonio io videva que le celo deveniva grandemente obscur. Il anque tonitrava e fulgurava in modo espaventabile. Assi, in mi sonio, io reguardava in alto e videva le nubes que se moveva a un velocitate inusual e io tosto audiva un grande sono de trompa e io videva anque un homine qui sedeva super un nube. Ille esseva accompaniate per le milles del Celo, totes in flammas ardente: anque le tote celo ardeva nunc de flammas.

.44 Alora io audiva un voce que diceva: "Surge nunc, oh mortos, e veni al judicamento!. Post illo, le roccas se findeva, le tumbas se aperiva, e le mortos qui esseva illac se levava e procedeva. Alcunos inter illos esseva grandemente felice e reguardava in alto, e alcunos inter illos cercava de celar se sub le montanias. Inde io videva le homine qui sedeva super un nube, qui aperiva un libro e exhortava le mundo a approchar se. Il habeva tamen inter le judice e le prisioneros al barra un distantia conveniente a causa de un ardente flamma que les separava.

.45 Io anque audiva proclamate a illes que serviva le homine sur le nube: "Collige le herbas maligne, le vannatura, le stupula e jecta los in le laco ardente. Dicite isto, le puteo sin fundo se aperiva justo proximo del placia ubi io stava, del bucca de iste puteo veniva con grande ruito multe fumo e carbones ardente.

.46 Al mesme personas il esseva dicite: "Collige mi frumento in mi granario. Dicite isto multes esseva rapte in alto e portate via in le nubes, ma io esseva relicte retro. Io mesme cercava de celar me, ma io non lo poteva, proque le homine qui sedeva sur le nube continuava a reguardar me: mi peccatos alsi veniva a mi mente, e mi conscientia ipse me accusava sin cessar. Post isto io me eveliava del sonio [1 Cor 15; 1 Thess 4; Juda 15; Joh 5:28; 2 Thess 1:8; Ap 20:11-14; Is 26:21; Mic 7:16,17; Ps 5:4,5; Mal 3:2,3; Dan 7:9,10; Mc 3:13; 14:32; Mal 4:1; Lc 3:17; Rom 2:14,15].

.47 Christiano: "Que esseva lo que te espaventava si multo?. Homine: "Io pensava que le Die del Judicamento habeva venite, e io non ancora esseva preste a illo. Isto tamen me espaventava de plus: que le angelos colligeva multes e me relinqueva retro. In ultra le puteo del inferno habeva aperite su bucca justo ubi io stava. Mesmo mi conscientia me affligeva e le judice continuava a reguardar me e su visage revelava indignation.

.48 Alora Interprete diceva a Christiano: "Ha tu ben considerate iste cosas? e Christiano respondeva: "Si, e illos me dava sia pavor sia sperantia.

Interprete: "Ben, alora retene tote iste cosas in tu mente. Que illos va esser un stimulo a tu flancos, a fin que illo te picca a vader in avante per le via sur le qual tu debe camminar.

.49 Interprete pois addeva: "Le Confortator sia semper con te, bon Christiano e pro guidar te per le via que conduce al Citate. Assi Christiano prosequeva e cantava: "Hic io videva cosas rar e profitabile, cosas agradabile, espaventabile, cosas que me rende stabile, quando io comenciava a considerar los, io esseva grandemente instruite ergo, gratias, o Interprete, que tu los monstrava a me.