Jump to content

Page:Mistral - Mireille-Mirèio (1861).djvu/260

From Wikisource
This page has been proofread.
   Eiça quand la Vièio encagnado :
   Mando à Febriè sa reguignado,
Pastre, se noun voulès, espeloufi de pòu,
   Resta sèt an, li cambo redo,
   Enclaus aqui ’mé vòsti fedo,
   Rintras pulèu dins vòsti cledo,
Pastre ! lou Trau di Fado a bandi tout soun vòu !

   E dins la Crau, de quatre cambo
   O de voulado, se ie rambo
Tout ce qu’a fa lou pache ; e pèr li draiòu tort,
   Li Matagoun de Varigoulo
   E li Masc de Fanfarigoulo
   Van veni dins li ferigoulo,
En farandoulejant, béure à la tasso d’or.

   Vè ! coume danson li garrigo !
   En fernissènt de l’embourigo,
Deja la Garamaudo espèro lou Gripet…
   Hui ! la panturlo endemouniado !
   Gripet, morde la carougnado
   E’ stripo-la de grafignado…
Desparèisson… Ve mai que fan orre e tripet !

   Aquelo, eilavau, que patusclo
   Terro-bouiroun dins li lachusclo,
Coume un laire de niue que fuge en s’amourrant,
   Es la Bambaroucho mourrudo !
   Entre sis arpo loungarudo
   E sus sa tèsto banarudo
Emporto d’enfantoun, tóuti nus e plourant…