Jump to content

Page:Mistral - Mireille-Mirèio (1861).djvu/168

From Wikisource
This page has been proofread.
   Aqui, tout soul emé si bravo,
   Ourrias tout l’an li pasquieravo.
Nascu dins la manado, abari ’mé li biòu,
   Avié di biòu l’estampaduro,
   E l’iue sóuvage, e la negruro,
   E l’èr menèbre, e l’amo duro.
Un bihoun à la man, lou vièsti tra pèr sòu,

   Quant de cop, rufe desmamaire,
   D’entre li pousso de si maire
N’avié pas derraba, desteta li vedèu !
   E sus la maire encourroussado
   Rout de barroun uno brassado,
   D’aqui que fuge l’espóussado,
Ourlanto, e revirado entreli pinatèu !

   Quant de doublen e de ternenco,
   Dins li ferrado Camarguenco,
N’avié pas debana ! N’en gardavo, tambèn,
   À l’entreciho, uno cretasso
   Coume lou niéu qu’un tron estrasso ;
   E lis engano e li tirasso
De soun sang regoulant s’èron tencho pèr tèm.

   Èro un bèu jour de grand ferrado.
   Pèr veni faire la virado,
Li Santo, Faraman, Aigui-Morto, Aubaroun,
   Avien manda dedins lis erme
   Cènt cavalié de si pu ferme.
   Aqui pamens ounte es lou terme,
E mounte un pople foui embarro un vaste round,