Jump to content

Page:Mistral - Mireille-Mirèio (1861).djvu/144

From Wikisource
This page has been proofread.
 

CANT QUATREN

LI DEMANDAIRE

Lou tèms di vióuleto. — Li pescadou dóu Martegue. — Tres calignaire vènon demanda Mirèio : Alàri lou pastre ; Veran lou gardian ; Ourrias lou toucadou. — Alàri, si capitau d’avé. — La toundesoun. — Visto d’un escabot que davalo dis Aupo, anant en ivernage. — Entrevisto d’Alàri emé Mirèio. — Lis Antico de Sant-Roumié. — Liéurèio dóu pastre, lou coucourelet de bonis escrincela. — Alàri es chabi. — Lou gardian Veran. — Li cavalo blanco de Camargo. — Veran demando Mirèio a Mèste Ramoun. — Lou vièi lou reçaup en grand joio, Mirèio lou refuso. — Ourrias, lou doumtaire de tau. — Li brau negre sóuvage. — La Ferrado. — Ourrias e Mirèio à la font. — Lou toucadou es chabi.
   Vengue lou tèms que li viouleto,
   Dins li pradello frescouleto,
Espelisson à flo, manco pas de parèu
   Pèr ana li cueie à l’oumbrino !
   Vèngue lou tèms que la marino
   Abauco sa fièro peitrino,
E respiro plan-plan de tóuti si mamèu,

   Manco pas bèto e sicelando
   Que dóu Martegue, à bèlli bando,
S’envan de si paiolo embourgina lou pèis,
   S’envan, sus l’alo de si remo,
   Escampiha sus la mar semo ;
   Vèngue lou tèms qu’entre li femo,
L’eissame di chatouno e flouris e parèis,